Το πριν και το μετα...

Φοβερές έννοιες .
Αλλαγες.
Το παιδι.
Εμεις.
Χώρεσέ τα όλα σε έναν κουβά ψυχής.
Πως?
Πάτησέ τα.
Κι αν δεν χωράνε?
Βάλε τα στο μίξερ.
Να λιώσουν, να γίνουν ένα.
Σαν ζύμη για κουλουράκια.
Κι ένα ένα κουλουράκι πλάσε το.
Δώσε του σχήμα.
Δώσε του μέγεθος.
Μένει μόνο ο φούρνος.
Κι όπως «τρέχει ο χρόνος», όπως σε προσπερνάει η μέρα έξω απ’ τα παράθυρο βλέπεις τον ήλιο.
Διακοπή.
Μένεις ένα δευτερόλεπτο.
Ακόμα μ’ αρέσει να κοιτάζω τον ήλιο και να με στραβώνει.
Από μικρή μου άρεσε.
Και θες να κάνεις μια ακόμα διακοπή.
Βρίσκεις μια μουσική να σε συνοδεύει.
Βάζεις ακουστικά και μαζί με το συνηθισμένο σε «χορεύουν» 5 νότες.
Έτσι, για να θυμηθείς πως ήταν όταν σαν έφηβος φορούσες το walkman τότε και άκουγες κασέτες.
Τώρα.
Αύριο.
Πρέπει να μαγειρέψω.
Να δω τους λογαριασμούς.
Να σκεφτώ τι ρούχα να φορέσει το παιδί.
Πάντα υπάρχει η τρύπα του ήλιου.
Πάντα υπάρχει η μουσική.
Το πριν και το μετά.
Το ίσως το μπορεί.
Το πώς και το γιατί.
Και από το πρωί ακούω το ίδιο τραγούδι και το αφιερώνω στους 2 άντρες που αγαπώ κι έχουν το ίδιο επίθετο κι έχουν έρθει να αλλάξουν τη ζωή μου....
Στον Ιβάν και το Γιώργο.

http://www.youtube.com/watch?v=t8WUV45DdU8


The Day Before You Came
I must have left my house at eight, because I always do.

My train, I'm certain, left the station just when it was due.

I must have read the morning paper going into town,

And having gotten through the editorial, no doubt I must have frowned.

I must have made my desk around a quarter after nine,

With letters to be read, and heaps of papers waiting to be signed.

I must have gone to lunch at half past twelve or so;

The usual place, the usual bunch,

And still on top of this I'm pretty sure it must have rained,

The day before you came.

I must have lit my seventh cigarette at half past two,

And at the time I never even noticed I was blue.

I must have kept on dragging through the business of the day,

And without really noticing, I must have shut a part of me away.

At five I must have left; there's no exception to the rule,

A matter of routine, I've done it ever since I finished school.

The tube back home again,

Undoubtedly I must have read the evening paper then.

Oh yes, I'm sure my life was well within its usual frame,

The day before you came.

Must have opened my front door at eight o'clock or so,

And stopped along the way to buy some Chinese food to go.

I'm sure I had my dinner watching something on T.V.

There cannot be a sitcom or a game show that I've never seen.

I must have gone to bed around a quarter after ten;

I sleep so much these days,

I need to be in bed by then,

Or maybe I read a while,

The latest one by Declan Gunn or something in that style.

It's funny, but I had no sense of living without aim,

The day before you came.

And turning out the light,

I must have yawned and dreamt my way through yet another night,

And rattling on the roof I maybe heard the sound of rain,

"I love the rain."

The day before you came.